Prof. Dr. Koca, miyofasiyal ağrıda MR’daki fıtığın yanıltıcı olabileceğini belirtti. Ağrının gerçek kaynağını bulmak için bütüncül yaklaşım şart.
Prof. Dr. Koca, miyofasiyal ağrının vücudun birçok kas grubunda ortaya çıkabildiğini, ancak ağrının asıl nedeninin görünen bölgeden farklı olabileceğini açıkladı. Koca, boyun, sırt ve bel gibi bölgelerde sıkça rastlanan bu ağrılarda, MR’da saptanan fıtıkların her zaman gerçek kaynak olmadığını vurgulayarak, doğru tanı ve kişiselleştirilmiş tedavi yaklaşımlarının önemine dikkat çekti.
Koca, miyofasiyal ağrının boyun, sırt ve belin yanı sıra omuz, kalça, uyluk, baldır, kol ve önkol gibi birçok bölgede de görülebileceğini ifade etti. Örneğin, kalçadaki piriformis kasında oluşan bir tetik noktanın siyatik benzeri ağrıya yol açabileceğini, baldır kaslarındaki tetik noktaların ise bacağa yayılan ağrıya neden olabileceğini belirtti. Dirsek çevresindeki kaslarda ortaya çıkan miyofasiyal ağrının ise tenisçi dirseği gibi durumlarla karıştırılabileceğini ekledi. Koca, bu durumda yalnızca ağrının bulunduğu bölgeye değil, ağrıyı oluşturan mekanizmaya odaklanmanın kritik olduğunu vurguladı.
Boyun veya bel ağrısı şikayetiyle gelen hastaların MR görüntülerinde fıtık ya da dejeneratif değişiklikler saptanabildiğini aktaran Prof. Dr. Koca, MR’da fıtık görülmesinin, ağrının gerçek nedeninin mutlaka fıtık olduğu anlamına gelmediğini dile getirdi. Özellikle belirgin sinir basısı ve nörolojik bulgular yoksa miyofasiyal ağrının da mutlaka değerlendirilmesi gerektiğini ifade eden Koca, fıtık ve miyofasiyal ağrının aynı hastada birlikte bulunabileceğini söyledi.
Prof. Dr. Koca, ağrının kaynağı netleştirilmeden gereksiz girişimsel işlemlerin veya cerrahi tedavilerin planlanmaması gerektiğinin altını çizdi. Bu durumun hasta sağlığı açısından büyük önem taşıdığını belirtti.
Miyofasiyal ağrı tedavisinde tek bir yönteme bağlı kalınmaması gerektiğini vurgulayan Prof. Dr. Koca, hastanın kas yapısı, postürü, hareket biçimi, eklem fonksiyonları, fasya dokuları ve günlük yaşamındaki yüklenmelerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini ifade etti. Koca, tedavinin bu kapsamlı değerlendirmeye göre kişiselleştirilmesi gerektiğini söyledi.
Koca, uygun hastalarda nöral terapi, kuru iğneleme, proloterapi, akupunktur, ESWT, lokal ozon, kuru kupa ve Graston uygulamaları gibi yöntemlerden yararlanılabileceğini belirtti. Ayrıca kinesio bantlama ve manuel terapi gibi tekniklerin de kullanıldığını, germe, gevşeme ve uygun egzersizlerin tedavinin önemli parçaları olduğunu ekledi. Bu yöntemlerin seçiminin hastanın klinik durumuna göre yapıldığını aktardı.
Prof. Dr. Koca, amaçlarının yalnızca ağrıyı geçici olarak azaltmak değil, ağrıyı sürdüren mekanizmayı ortaya çıkarmak ve mümkün olduğunca ortadan kaldırmak olduğunu kaydetti. Bu nedenle kası, eklemi, hareket sistemini ve hastanın yaşam şartlarını birlikte değerlendirdiklerini ifade etti. Koca, özellikle uzun süren ve tekrarlayan ağrılarda doğru tanının tedavinin en önemli basamağı olduğunu belirterek, ağrının gerçek kaynağı belirlenmeden tedaviye karar verilmemesi gerektiğini sözlerine ekledi.
